از آغاز تا لغو قرارداد رويتر
مقدمه: فلات ايران از قديم الايام بر دريايى بيكران از مايعى سياه رنگ آرميده كه منشأ آلى فسيلى دارد. كلمه نفت ريشه اوستايى دارد در زبان اوستايى نپتا Nepta به معنى روغن معدنى است كه بعدها اعراب آن را نفت ناميدند.
بسيارى از تمدن هاى پيشرفته جهان باستان با نفت آشنا بوده اند و در زمينه هاى مختلفى مانند سوخت، وسيله روشنايى، گرما از آن سود مى برده اند بسيارى از معابد و آتشكده هاى ايران باستان كه ساليان دراز آتش خود را روشن نگاه مى داشتند از همين چشمه هاى نفتى استفاده مى كردند. نفت و قير به عنوان يك ماده محافظ در پوشش مجارى آب موميايى اجساد، ساختن مرهم براى معالجه زخم ها و مداواى بيمارى هاى پوستى و عفونى استفاده مى شده است.
ادامه مطلب
مسجد سليمان در زمان كيانيان، عيلاميها، مادها، پارس ها، سلوكيان، اشكانيان و ساسانيان اهميت فراواني داشته است و آثار برجا مانده از آن دوران شاهد اين ادعاست مسجد سليمان همچنين زادگاه چيش پيش پارسي بوده است.
اين شهر درقرن هشتم قبل از ميلاد جزء سرزمين عيلام بود و در آن عصر ” آساك“ نام داشت و در دوران پارسها ” پارسوماش“ ناميده ميشد. در قرون وسطي نيز ” تُلْغُر“ ناميده ميشد، سپس به ” جهانگيري“ و ” ميدان نفتون“ معروف گرديد. بعد از اينكه آثار آتشكده سر مسجد براي همگان مشخص شد، بنا به تصويب مجلس شوراي ملي در سال 1305 خورشيدي به ” مسجد سليمان“ تغيير نام يافت.
مكانهاي ديدني اين شهرستان عبارتند از:
زيگورات بردنشانده كه نياز به تكرار ندارد و در پستهاي قبلي ذكر آن بسيار رفته است.
درياچه سد عباسپور ( سد كارون) – شمال شرقي مسجد سليمان
سد خليل خان ( چهاربُري) – بخش لالي شهرستان مسمجد سليمان
چشمه و حوض گلگير- بخش مركزي شهرستان مسجد سليمان
صفه سليمان سر مسجد- محله چهاربيشه مسجد سليمان
قلعه تُزك دِز- بين چم آسياب و مسجد سليمان
قلعه بَرْدي- بخش انديكا مسجد سليمان
قلعه لِيْت ( ريت) – روستاي دو بلوطان و ماشگيري انديكا
قلعه خواجه – بخش انديكا مسجد سليمان
يك برجي – بخش انديكا مسجد سليمان
سيم بند( طاقا) – بخش انديكا مسجد سليمان
پل نگين- بخش انديكا مسجد سليمان
بَرْد قمچي- در انديكا
تپه باستاني كلگه زري ( زرين) – جنوب شهر مسجد سليمان
در پستهاي آينده داستان گردآوري شده، نفت تا ملي شدن آن را به تفصيل شرح خواهم داد.
